Bu günlük için biraz ters bir girdi olacak farkındayım ama ne yapalım artık. Ben aslen canım sıkıldıkça amatör müzikle ilgilenen birisiyim. Evde kaydettiğim şarkıların bazılarını da burada paylaşmaya karar verdim. Hepsinin sözü, müziği, vokali, gitar(lar)ı, prodüktörlüğü(!), ses teknisyenliği bana ait.
EleÅŸtirilerinizi esirgemeyin…
Bu iki şarkının benim için unutulmaz anlamları var.
3) Kaan Arslan – Sadness of the Golden Flower (3 AÄŸustos 2008)
New Age tarzı ilk çalışma. Biraz Kitaro(msu) oldu galiba, ama bu aralar olması doğal.
EÄŸer bu ÅŸarkıda bir söz olsayıdı kesin, ‘Ä°ki çeÅŸit umutsuzluk vardır; Ä°lki, Kendi elinle yarattığın ve çözümü yine kendi elinde olan. DiÄŸeri, Dış dünyanın bir ÅŸekilde sana mal ettiÄŸi ve çözümü kesinlikle senin dışında olan.’ olurdu.
Şarkının herşeyiyle dinginliği, huzur ve mutluluk arayışını yansıttığını düşünüyorum.
Şarkının isminin benim için birkaç önemi var. İlki hayatımda seyrettiğim en güzel filmlerden birisine bir gönderme. İkinci olarak kasımpatının uzak doğu kültüründe, ölümü, hüznü ve sadakati (Japonlar ölülerini unutmadıklarını ve onların kayıplarına duydukları hüznü göstermek için mezarlarına krizantem koyarlar) temsil etmesi ve ironik bir şekilde benim en sevdiğim çiçek oluşu (küçüklüğümden beri nedense kendimi kasımpatıyla ilişkilendiririm).
4) Kaan Arslan – At the Mountains of Madness (4 AÄŸustos 2008)
Hayatımda hiç New Age müzikle uÄŸraÅŸmayıp, iki günde iki tane yapmam ne kadar garip aslında (Kitaro rullazz). Gerçi bu ÅŸarkı biraz daha Sigur_Rós vari oldu ama içimdeki tüm karamsarlığı, kötülüğü ve karanlık düşünceleri çok iyi yansıtıyor… Zaten şarkının adı -bilen bilir- bir yerlerden geliyor.
EÄŸer bu ÅŸarkıda söz olsaydı sanırım ÅŸunlar olurdu : “Ölüm kötü birÅŸey deÄŸildir, dünyada ölümden kötü milyonlarca ÅŸey vardır. ÇoÄŸu insan öleceÄŸini düşünür, ancak çok azı bunu bilir. Sona daha çok yaklaÅŸtıkça, tek isteÄŸimin bu olduÄŸunu anlıyorum.”
